Wielkopolski Park Etnograficzny Dziekanowicach 1975–2025
Praca zbiorowa pod redakcją Adriany Garbatowskiej
50 – To liczba określana jako złoty jubileusz, potocznie złote gody.50 – Tyle lat minęło, odkąd przedstawiciele nauki i administracji lokalnej zgodzili się, aby zbudować w Wielkopolsce muzeum wsi, czyli Wielkopolski Park Etnograficzny. Miejsce na muzeum wybrali w sąsiedztwie wsi Dziekanowice. Organizacyjnie powiązali je z Muzeum Pierwszych Piastów na Lednicy. Cel, jaki przed pięćdziesięcioma laty postawiono przed muzeum wsi wielkopolskiej, to zaprezentowanie pełnowymiarowej wsi z przedmiotami codziennego i odświętnego użytku. Wybraliśmy pięćdziesiąt przedmiotów na pięćdziesięciolecie. Nie jako reprezentację najpiękniejszych czy najrzadszych – ale jako świadectwa. Każdy z nich niesie opowieść: o człowieku, który go wykonał, o rękach, które go trzymały, o oczach, które na niego patrzyły. O świecie, który odszedł – i który właśnie dlatego warto ocalić w pamięci. W ciągu tych lat kilkunastu etnografów, pracujących w muzeum, zgromadziło około 12 000 przedmiotów. Posłużyły one do stworzenia muzealnej prezentacji i interpretacji kulturowego obrazu wsi wielkopolskiej. Pozyskiwano je we wsiach i miasteczkach wielkopolskich. Z 60 wsi translokowano do muzeum obiekty architektury.